ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับแรงงานต่างด้าว

ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับแรงงานต่างด้าว


         มาทำความเข้าใจเกี่ยวกับแรงงานต่างด้าว ตามกฎหมายเกี่ยวกับการจัดหางาน โดยข้อมูลจากสำนักบริหารแรงงานต่างด้าว ซึ่งเป็นความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับเรื่องคนงานต่างด้าวที่เข้ามาทำงานภายในประเทศ ว่ามีกี่ประเภท แตกต่างกันอย่างไร และถูกต้องตามระเบียบหรือไม่

กฏหมายเกี่ยวกับการจัดหางานของแรงงานต่างด้าว

        (1)  ประเภททั่วไป  หมายถึง คนต่างด้าวที่เป็นแรงงานที่มีทักษะ และทำงานอยู่ในตำแหน่งค่อนข้างสูง หรืออาจถูกส่งมาจากบริษัทแม่ในต่างประเทศที่เข้ามาลงทุนในประเทศไทย หรือเข้ามาทำงานชั่วคราวในงานที่ต้องใช้ทักษะ และเทคโนโลยีชั้นสูง  เป็นความต้องการผู้ที่มีความสามารถเฉพาะด้าน มีความชำนาญเฉพาะด้าน หรือมีความสามารถ ทางการสื่อสาร (ภาษา) ที่ยังหาคนไทยที่มีความสามารถ  หรือมีความชำนาญเข้ามาร่วมงานไม่ได้  หรือเป็นการเข้ามา ทำงานในกิจการที่ตนเองลงทุน หรือกิจการของคู่สมรส หรือกิจการที่ร่วมลงทุน  เป็นต้น  ส่วนใหญ่ทำงานในกิจการ ดังนี้

       -  กิจการที่มีการลงทุนตั้งแต่  2 ล้านขึ้นไป
       -  กิจการที่มีการลงทุนมากกว่า  30 ล้านขึ้นไป
       -  มูลนิธิ/สมาคม/องค์การเอกชนต่างประเทศ 

       (2)  ประเภทตลอดชีพ  หมายถึง คนต่างด้าวซึ่งได้รับใบอนุญาตทำงานตามประกาศคณะปฏิวัติฉบับ ที่ ๓๒๒ ข้อ ๑๐ (๑๐) มีสาระสำคัญว่า “ใบอนุญาตที่ออกให้แก่คนต่างด้าวซึ่งมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรตาม กฎหมาย ว่าด้วยคนเข้าเมืองและทำงานอยู่แล้วก่อนวันที่ ๑๓ ธันวาคม ๒๕๑๕ ให้ใช้ได้ตลอดชีวิตของคนต่างด้าวนั้น เว้นแต่คนต่างด้าวจะเปลี่ยนอาชีพใหม่”

       (3)  ประเภทแจ้งการทำงาน  หมายถึง  คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวตามกฎหมายว่าด้วย คนเข้าเมืองเพื่อทำงานอันจำเป็นและเร่งด่วนที่มีระยะเวลาทำงานไม่เกินสิบห้า วัน และจะทำงานนั้นได้ เมื่อได้มีหนังสือแจ้งให้นายทะเบียนทราบ

       (4) ประเภทพิสูจน์สัญชาติ หมายถึง  แรงงานต่างด้าวหลบหนีเข้าเมืองสัญชาติพม่า ลาว  และกัมพูชา ซึ่งเดิมคณะรัฐมนตรีมีมติผ่อนผันให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว ระหว่างรอการส่งกลับอนุญาตให้ทำงานได้  2 งาน คือ งานกรรมกร และคนรับใช้ในบ้าน มีใบอนุญาตทำงานชนิดบัตรสีชมพู และได้รับการปรับเปลี่ยนสถานะจากแรงงานต่างด้าวหลบหนีเข้าเมืองฯ ให้เป็นแรงงานเข้าเมืองโดยถูกต้องตามกฎหมายโดยได้รับการพิสูจน์สัญชาติและได้รับเอกสารรับรองสถานะจากเจ้าหน้าที่ประเทศ ต้นทาง ได้แก่ หนังสือเดินทางชั่วคราว (Temporary Passport) หรือเอกสารรับรองบุคคล (Certificate Of Identity) เป็นต้น เพื่อใช้เป็นเอกสารประกอบการขออนุญาตทำงาน โดยได้รับใบอนุญาตทำงานเป็นชนิดบัตรสีเขียว

        ผู้รับใบอนุญาตตามมาตรา 11  หมายถึง  คนต่างด้าวซึ่งยังไม่เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักร โดยนายจ้างยื่นคำขอรับใบอนุญาต และชำระค่าธรรมเนียมแทน จำแนกเป็น 2 ประเภท ดังนี้

      (1)  ประเภททั่วไป  หมายถึง คนต่างด้าวที่ เป็นแรงงานที่มีทักษะและทำงานอยู่ในตำแหน่งค่อนข้างสูงหรือเข้ามาทำงานชั่วคราวในงานที่ต้องใช้ทักษะและเทคโนโลยีชั้นสูง  เป็นความต้องการผู้ที่มีความสามารถหรือความชำนาญเฉพาะด้าน หรือมีความสามารถทางการสื่อสาร (ภาษา) ที่ยังหาคนไทยที่มีความสามารถหรือ มีความชำนาญเข้ามาร่วมงานไม่ได้  เมื่อเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรแล้วต้องดำเนินการยื่นขอใบ อนุญาต ทำงานภายใน 30 วัน

       (2)  ประเภทนำเข้า  หมายถึง  แรงงานต่างด้าวที่เข้ามาทำงานตามข้อตกลงว่าด้วยการจ้างแรงงานต่างด้าวระหว่างประเทศไทยกับประเทศคู่ภาคี  (MOU) โดยขออนุญาตทำงานได้  2 งาน คือ งานกรรมกร และ คนรับใช้ในบ้าน ปัจจุบันทำข้อตกลง (MOU) กับประเทศ ๒ ประเทศ คือ  ลาว  และกัมพูชา

ผู้รับใบอนุญาตตามมาตรา 13 (1) และ (2)  หมายถึง คนต่างด้าว ต่อไปนี้

      คนต่างด้าวที่ยังไม่เข้ามาในราชอาณาจักร ที่ประสงค์จะเข้ามาทำงานต้องปฏิบัติ ดังนี้

       (1) คนต่างด้าวถูกเนรเทศตามกฎหมายว่าด้วยการเนรเทศ และ ได้รับการผ่อนผันให้ไปประกอบอาชีพ ณ ที่แห่งใดแทนการเนรเทศหรืออยู่ในระหว่างรอการเนรเทศ
       (2) เข้ามาหรืออยู่ในราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง แต่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อรอการส่งกลับออกไปนอกราชอาณาจักรตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง

      ผู้รับใบอนุญาตตามมาตรา 14 หมายถึง คนต่างด้าวซึ่งมีภูมิลำเนาและเป็นคนสัญชาติของประเทศที่มีชายแดนติดกับประเทศไทย  ถ้าได้เข้ามาในราชอาณาจักรโดยมีเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง อาจได้รับอนุญาตให้ทำงานบางประเภทหรือลักษณะงานในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวในช่วงระยะเวลาหรือตามฤดูกาลที่กำหนดได้ ทั้งนี้ เฉพาะการทำงานภายในท้องที่ที่อยู่ติดกับชายแดนหรือท้องที่ต่อเนื่องกับท้องที่ดังกล่าว

      ผู้รับใบอนุญาตตามมาตรา 12  หมายถึง คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาทำงานในราชอาณาจักรตามกฎหมายพิเศษ ได้แก่ กฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุน และกฎหมายอื่น (พ.ร.บ. การนิคมอุตสาหกรรม เป็นต้น)

      1. ติดต่อสถานทูตหรือสถานกงสุลไทยประจำประเทศที่คนต่างด้าวอาศัยอยู่ เพื่อขอคำแนะนำและขอรับการตรวจลงตราประเภทคนอยู่ชั่วคราว (Non-Immigrant Visa) ในหนังสือเดินทางเท่านั้น

      2. ให้นายจ้างในราชอาณาจักรยื่นขอรับใบอนุญาตทำงานแทน

      3. เมื่อได้รับแจ้งผลการพิจารณาอนุญาตให้เข้าทำงานตามที่ยื่นขอแล้ว จึงเดินทางเข้ามาขอยื่นความจำนงขอรับใบอนุญาตทำงานภายใน 30  วันนับจากวันที่รับหนังสือแจ้งผลการพิจารณาอนุญาตให้เข้ามาทำงาน  และจะทำงานได้เมื่อได้รับใบอนุญาตทำงานแล้วเท่านั้น

     คนต่างด้าวที่เข้ามาในราชอาณาจักร แล้วประสงค์จะทำงานต้องปฏิบัติ ดังนี้

    1. คนต่างด้าวที่จะขออนุญาตทำงานตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุนหรือการนิคมอุตสาหกรรมต้องยื่นขอรับใบอนุญาต ทำงาน ภายใน 30 วัน นับแต่วันที่เข้ามาในราชอาณาจักรหรือ 30 วันนับแต่วันที่ทราบการได้รับอนุญาตให้ทำงานตามกฎหมายนั้นๆ

    2. คนต่างด้าวไม่ว่าจะมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรหรือคนต่างด้าวที่เข้ามาในราชอาณาจักรประเภทคนอยู่ชั่วคราว จะทำงานได้ต่อเมื่อ ได้รับใบอนุญาตแล้วเท่านั้น โดยยื่นขอรับใบอนุญาตทำงานตามแบบที่กฎหมายกำหนด

คุณสมบัติของคนต่างด้าว ที่จะขอใบอนุญาตทำงานได้

     1. มีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรหรือได้รับอนุญาตให้เข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว
ตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง (มิใช่นักท่องเที่ยวหรือผู้เดินทางผ่าน)

     2. มีความรู้ความสามารถในการทำงานตามที่ขอรับใบอนุญาตทำงาน

     3. ต้องไม่เป็นคนวิกลจริตหรือจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ

     4. ต้องไม่เป็นผู้เจ็บป่วยด้วยโรคเรือน วัณโรคในระยะอันตราย โรคเท้าช้างในระยะปรากฎอาการเป็นที่น่ารังเกียจแก่สังคม โรคยาเสพติดให้โทษอย่างร้ายแรง โรคพิษสุราเรื้อรัง

     5. ต้องไม่เคยต้องโทษจำคุกในความผิดตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองหรือตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าว ภายในระยะเวลาหนึ่งปีก่อนวันขอรับใบอนุญาต

คนต่างด้าวที่มีใบอนุญาตทำงานแล้ว ต้องปฏิบัติ ดังนี้

     1. มีใบอนุญาตติดตัวไว้หรือมีอยู่ ณ ที่ทำงานในระหว่างทำงานเพื่อแสดงต่อเจ้าหน้าที่ได้ตลอดเวลา   (ผู้ฝ่าฝืนมีโทษปรับไม่เกิน 10,000.-  บาท)

     2.ทำงานโดยไม่ได้รับใบอนุญาตทำงาน (มีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี ปรับตั้งแต่ 2,000.- บาท ถึง 100,000.- บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ)

     3. ต้องทำงานตามที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น หากประสงค์จะทำงานอื่น หรือเปลี่ยนท้องที่หรือสถานที่ในการทำงาน ต้องได้รับอนุญาตก่อน (ผู้ฝ่าฝืนมีโทษปรับไม่เกิน 20,000.- บาท)

     4 ก่อนใบอนุญาตทำงานสิ้นอายุ และประสงค์จะทำงานต่อต้องยื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาตก่อนจึงจะทำงานได้

     5. กรณีใบอนุญาตชำรุดหรือสูญหาย ต้องยื่นขอใบแทนใบอนุญาตภายใน 15 วัน นับแต่วันที่ทราบ

     6. กรณีเปลี่ยนชื่อ ชื่อสกุล สัญชาติ ที่อยู่อาศัยของคนต่างด้าว หรือชื่อสถานที่ทำงาน ต้องยื่นคำร้องขอแก้ไขโดยไม่ชักช้า

 

แหล่งข้อมูล : สำนักบริหารแรงงานต่างด้าว

ปัญหาแรงงานพม่า ในงานก่อสร้าง

ปัญหาแรงงานพม่า ในงานก่อสร้าง

ปัญหาแรงงานต่างด้าวจากประเทศพม่า สำหรับงานในวงการก่อสร้างของประเทศเรานั้น มีสาเหตุหลัก ๆ ทั้งจากตัวของแรงงานต่างด้าวเอง, ปัญหาจากตัวนายจ้าง ผู้รับเหมา รวมไปถึงปัญหาที่เกิดจากนโยบายของรัฐที่เกี่ยวข้องกับเรื่องแรงงานต่างด้าว

แรงงานก่อสร้าง ต่างด้าว MOU

แรงงานก่อสร้าง ต่างด้าว MOU

ทันที่ที่สิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2561 ภาพของการบังคับใช้กฎหมายตาม พ.ร.ก 2560 คงจะต้องเข้มข้นขึ้นตามนโยบายของรัฐบาลแรงงานก่อสร้าง ต่างด้าว MOU ชาวพม่า, กัมพูชา, ลาว นางจ้าง และแรงงานจากประเทศเหล่านี้จะประสบปัญหาอย่างไรบ้าง

ภูฏาน ดินแดนแห่งศรัทธามังกรสายฟ้า

ภูฏาน ดินแดนแห่งศรัทธามังกรสายฟ้า

ประวัติประเทศภูฏานอีกมุมมองที่ได้รับความสนใจ กล่าวขานถึงกันเป็นอย่างมากสำหรับดินแดนแห่งมังการสายฟ้านี้ จากเมื่อ 1,200 กว่าปีมาแล้ว

ข่าวสารจาก กองทุนผู้ประกันตนแรงงานต่างด้าว

ข่าวสารจาก กองทุนผู้ประกันตนแรงงานต่างด้าว

กระทรวงแรงงานได้แจ้งมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ.2561 เรื่อง การบริหารจัดการการทำงานของแรงงานต่างด้าวในประเทศไทย โดยมีสาระสำคัญให้แรงงานต่างชาติมาดำเนินการขึ้นทะเบียนประวัติ ตรวจลงตราวีซ่า ขึ้นทะเบียนผู้ประกันตน หรือประกันสุขภาพ และขออนุญาตทำงาน

ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับแรงงานต่างด้าว

ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับแรงงานต่างด้าว

มาทำความเข้าใจเกี่ยวกับแรงงานต่างด้าว ตามกฎหมายเกี่ยวกับการจัดหางาน โดยข้อมูลจากสำนักบริหารแรงงานต่างด้าว ซึ่งเป็นความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับเรื่องคนงานต่างด้าวที่เข้ามาทำงานภายในประเทศ ว่ามีกี่ประเภท แตกต่างกันอย่างไร และถูกต้องตามระเบียบหรือไม่

พระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ.2560

พระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ.2560

พระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. 2560 เป็นการปรับปรุงกฎหมายที่มีบทบัญญัติยังไม่ครอบคลุมการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าวทั้งระบบ มีผลกระทบต่อผู้ประกอบการที่ใช้แรงงานต่างด้าว ต้องปรับเปลี่ยนระบบการจ้างงานให้ถูกต้องตามกฎหมาย